Miejski portal informacyjny:
Świdnica, Świebodzice, Dobromierz, Jaworzyna Śląska, Marcinowice

"Flood Gate" to dźwiękowa rzeżba ulepiona z odgłosów, których źródłem jest woda - materiał nader często wykorzystywany przez Akifumi Nakajimę w jego sonicznych konstrukcjach. Nakajima, z zawodu projektant przemysłowy, sam siebie określa raczej jako "designera dźwięku" niż muzyka (odsyłam np. do starego wywiadu z Anteny Krzyku). Istotnie - sensem jego twórczości jest explorowanie i transformowanie dźwięków wszelakich, w szczególności szmerowych. Jego płyty mają nie tylko pewien zamysł - tj. jedno źródło akustyczne (np. woda, ogień, oscylator), ale i strukturę. Dotyczy to także "Flood Gate" - albumu podzielonego na trzy długie "kompozycje".
Utwór pierwszy - "Potential Energy", trwający ponad 23 minuty, wyłania się z ciszy, co u Aube częste. Głęboki i "wodnisty" szum narasta bardzo stopniowo, z upływem czasu przeradzając się w gęstą, zatykającą uszy ścianę - na końcu rozdzieraną nawet poplątanymi piskami i świstami. A więc wkraczamy w obszar bliski harsh noise i zarazem ścieżkę "Stirer" (trzynastominutową). Tym razem głośność jest cały czas mniej więcej taka sama, da się też wychwycić pierwotne, chlapiąco-kapiące-ciurkające źródło dźwięku (choć brzmienie jest raczej szorstkie).
Trzecia część płyty to "Overflow", skonstruowany podobnie jak "Potential Energy" - znów zaczyna się od ciszy, jest coraz głośniej, aż wokół nas szaleje tornado spienionej wody... i kuniec. I było fajnie, jak zwykle u Aube.

Aube - "Flood-Gate", Vanilla Records 1993